← ყველა სტატია

S3-მა 403 Access Denied უპასუხა. ფაილი კი უბრალოდ იქ არ იყო

ატვირთული სურათები საჯარო ბაკეტიდან 403-ს აბრუნებდა და პირველი იდეა წვდომის გაფართოება იყო. სინამდვილეში გასაღები არ არსებობდა: SDK-მ ბაკეტის სახელი ობიექტის გზაში ჩაწერა.

დეველოპერებისგან თხოვნა მოვიდა: ადმინ-პანელით ატვირთული სურათები ბაკეტის პირდაპირ ბმულზე 403 AccessDenied-ს აბრუნებს. შემოთავაზებები ჩვეულებრივი იყო — ბაკეტი გავხსნათ, ან VPN-იდან ტრაფიკი შევუშვათ.

არც ერთი არ უშველიდა. ბაკეტს არაფერი სჭირდა, ობიექტები კი იქ არ იყო, სადაც ბმულები მიუთითებდა.

რატომ პასუხობს S3 403-ით არარსებულ ობიექტზე

თუ გამომძახებელს s3:ListBucket არ აქვს, არარსებული გასაღების მოთხოვნაზე S3 403-ით პასუხობს და არა 404-ით. ეს განზრახ არის ასე: წინააღმდეგ შემთხვევაში ნებისმიერი გადარჩევით გაიგებდა, რა სახელის ობიექტები არსებობს ბაკეტში.

ანონიმურ მოთხოვნებს s3:ListBucket თითქმის არასდროს აქვს. ესე იგი, საჯარო ბმულისთვის 403 ნიშნავს ან „უფლება არ არის“, ან „ობიექტი არ არის“, და გარედან მათი გარჩევა შეუძლებელია.

ამ კოდს ქსელური მნიშვნელობა საერთოდ არ აქვს. S3-ის საჯარო endpoint ყველგან ხელმისაწვდომია, VPN არაფერს ცვლის. თუ ნორმალური XML მოვიდა <Code>AccessDenied</Code>-ით, მოთხოვნამ S3-მდე მიაღწია. მიუწვდომელი endpoint ტაიმაუტს ან კავშირზე უარს ჰგავს და არა თავაზიან დოკუმენტს შეცდომით.

შემოწმება, რომელიც ყველაფერს წყვეტს

სამი ნაბიჯი, პასუხს კი მესამე იძლევა:

# 1. არსებობს თუ არა ობიექტი (საჭიროა credentials)
aws s3api head-object --bucket my-bucket --key 'images/photo.jpg'

# 2. რას ამბობს ბაკეტის პოლიტიკა და public access block
aws s3api get-bucket-policy --bucket my-bucket --query Policy --output text
aws s3api get-public-access-block --bucket my-bucket

# 3. კონტროლი: ნამდვილად არსებული ფაილი, იგივე პრეფიქსი, იგივე ანონიმური მოთხოვნა
curl -s -o /dev/null -w '%{http_code}\n' https://my-bucket.s3.<region>.amazonaws.com/images/known.jpg

მეზობელ ფაილზე 200 და საძიებელზე 403 ნიშნავს, რომ უფლებები რიგზეა, გასაღები კი არ არსებობს.

ბაკეტის სახელი გასაღების შიგნით

ბაკეტის ჩამონათვალმა აჩვენა ზედა დონის პრეფიქსი, რომელსაც ბაკეტის სახელი ერქვა. ახალი ატვირთვები my-bucket-ის შიგნით my-bucket/images/photo.jpg-ად ინახებოდა.

მიზეზი კონფიგის ერთი მნიშვნელობა იყო. https://my-bucket.s3.<region>.amazonaws.com virtual-hosted სტილის მისამართია: ბაკეტის სახელი უკვე ჰოსტნეიმშია. აპლიკაციამ ის SDK-ს endpoint-ად გადასცა, SDK path-style რეჟიმში მუშაობდა და ბაკეტის სახელი კიდევ ერთხელ დაამატა — ამჯერად გასაღების პირველ სეგმენტად.

SDK-სთვის endpoint რეგიონული უნდა იყოს, ბაკეტის გარეშე: https://s3.<region>.amazonaws.com. ბრაუზერის ბმულების საბაზო საჯარო მისამართი კი ბაკეტს ინარჩუნებს. ორი პარამეტრი თითქმის ერთნაირი მნიშვნელობებით — და ადვილია ერთის მეორის ადგილას ჩასმა.

სასარგებლო აღმოჩნდა წვრილმანი — თარიღები. სწორ გზებზე რამდენიმე ასეული ობიექტი ძველი იყო, გადატანის დროინდელი. დუბლირებულ პრეფიქსში მხოლოდ ორი ობიექტი იდო, ორივე იმავე დღის. ანუ ატვირთვა ცოტა ხნის წინ გაფუჭდა და ყოველთვის ასე არ იყო — ამიტომ ყურადღება კონფიგის ახალ ცვლილებას სჭირდებოდა და არა ბაკეტს.

რა არ უნდა გააკეთოთ

ნუ გააფართოებთ ბაკეტზე წვდომას „ყოველი შემთხვევისთვის“, სანამ მესამე ნაბიჯი შესრულებული არ არის. თუ გასაღებია არასწორი, გაფართოებული წვდომა ვერაფერს გამოასწორებს, ზედმეტი ექსპოზიცია კი სამუდამოდ დარჩება, რადგან ერთ თვეში აღარავის ემახსოვრება, რატომ დაემატა.

ბაკეტის წინ CDN-იც არ უშველის: ის პატიოსნად დააბრუნებს იმავე არარსებულ ობიექტს.

დასკვნები

  • S3-ის ანონიმური 403 ორაზროვანია. ჩათვალეთ „უფლება ან გასაღები არ არის“, სანამ საწინააღმდეგო არ დამტკიცდება.
  • ყოველთვის შეადარეთ ნამდვილად არსებულ ობიექტს იმავე პრეფიქსით და იმავე ტიპის მოთხოვნით.
  • XML შეცდომით ნიშნავს, რომ ქსელი რიგზეა. შეწყვიტეთ VPN-სა და ფაირვოლებზე ფიქრი.
  • SDK-ის endpoint და საჯარო საბაზო მისამართი სხვადასხვა პარამეტრია. SDK რეგიონულ endpoint-ს იღებს ბაკეტის გარეშე.
  • თუ ბაკეტში მისივე სახელის პრეფიქსია — ბაგი ნაპოვნია.